قالب‌ها سازى فكرى انسان بايد براى زندگانى هدف‌مند ، قالب داشت باشد ، شما ديده‌ايد كه در بعضى جاها كوره‌هاى خشت پزى وجود دارد ، براى ساختن خشت ، قالب چوبى يا فلزى درست مىكنند ، هم‌چنين بعضى كسبه‌كاران ديگر مانند زرگر ، براى انگشتر يك قسم قالب درست مىكنند ، براى گوشواره قسمى ديگر ، براى دست‌بند نوعى ديگر قالب ، براى هرچيز يك قالب جداگانه مىسازند ، طلاها را وقتى آب مىكنند و در قالب مىريزند ، هركدام شبيه همان قالب خود بيرون مىشود ، فكر انسان نيز چنين است ، هركس براى خود بايد يك قالب فكرى درست كند . به چه فكر مىكند ، به همان مىرسد ، مردمىكه فقط به فكر شكم خود هستند و به شكم خود فكر مىكنند ، به پيشرفت‌هاى ديگر دست نمىيابند ، چون‌كه همت‌شان پايين است ، فقط به فكر شكم خود مىباشند . چنين مردمى اولًا باهم‌ديگر اتفاق نمىكنند ؛ زيرا شكم انسان‌ها مختلف است ، همان‌گونه كه نفس‌هاى مردم مختلف است . هركس به‌خود فكر مىكند ، در بين چنين مردمى هيچ‌وقت اتفاق واقع نمىشود و دور يك‌ديگر جمع نمىشوند ، وقتى جمع به وجود نيايد ، مسلماً هيچ پيشرفتى هم صورت نمىگيرد . قالب فكرى انسان بايد وسيع و چند بعدى باشد ، هم به فكر شكم باشد ، هم به فكر اجتماع باشد ، هم به فكر دنيا باشد و هم به فكر آخرت . غالب آنانىكه فكر تك بعدى دارند ؛ يعنى تنها به فكر شكم خود مثلًا هستند ، در واقع دين درستى هم ندارند ، دين‌شان خيلى ضعيف است ، اگر كسى دين داشته باشد ، دين براى انسان جهت مىدهد ، دين