داشتند ، نزد پيغمبراكرم مشرف شدند ، گفتند : يا رسول الله آنان تخلف كردند ، ما كه تخلف نكرديم ، عذر داشتيم ، خداوند متعال جل جلاله عذر اين‌عده را پذيرفت و سپس آيه مباركه نازل شد كه : « لَيْسَ عَلَى الْأَعْمى حَرَجٌ » براى كسانىكه كور هستند ، جهاد واجب نيست ، حرجى براى آنان وجود ندارد . خداوند متعال هيچ كسى را بالاتر از توانش تكليف نمىكند ، هركس به اندازه قدرت خودش تكليف دارد ، يك نفر ميليونر است ، به او مىگويد : اگر يك ميليون افغانى دارى ، دوصدهزارش را خمس بده ، يك نفر ديگر يك‌صد افغانى دارد ، از او دوصدهزار نمىخواهد ، مىگويد : بيست افغانى آن را خمس بده . يعنى وجوب خمس زكات ، براى هركس به اندازه دارايى اوست « وَ مَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتاهُ اللَّهُ لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها » « 1 » هركسىكه رزقش كم است ، به همان مقدارىكه خدا به او داده است انفاق كند ، خداوند هيچ كسى را مكلف نمىكند مگر به مقدارىكه به او داده است . دين مقدس اسلام ، براى هركس به اندازه توان و قدرت او تكليف گذاشته شده ، كسى كه كور است ، جهاد براو واجب نيست . مىفرمايد : « لَيْسَ عَلَى الْأَعْمى حَرَجٌ » براى كسى كه كور است جهاد واجب نيست ؛ اما در مورد روزه مىفرمايد : كور هم بايد روزه بگيرد ، زيرا روزه گرفتن به‌كورى چشم هيچ ارتباطى ندارد ، اگر انسان عذر شرعى داشته باشد ، آن واجب از او ساقط مىشود . « وَ لا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ » اعرج ، يعنى لنگ ، كسىكه پايش لنگ مىباشد ، جهاد بر او واجب نيست ، او نمىتواند راه برود و در ميدان جنگ جست و خيز كند ، مىفرمايد : جهاد بر او واجب

--> ( 1 ) - طلاق / آيه 7