دسته دوم عده‌اى از منافقين كه در مدينه حضور داشتند ، منافقين عقايد مسلمانان را در مدينه تضعيف مىكردند ، وقتى پيغمبراكرم با " هزار و چهارصد " نفر بدون اين‌كه با تجهيزات جنگى مجهز باشند ، بسوى مكه حركت نمودند ، منافقين مىگفتند : پيغمبر با اين تعداد افرادىكه با خود برده است ، برنمىگردد ، همه بدست مشركين قريش كشته مىشوند ، مىخواستند ، روحيه مسلمانان را خراب كنند ، آنان به اصطلاح امروزى مكروب‌هاى داخلى بودند ، مكروب‌هاى داخلى در هر زمان وجود دارند ، اينان از كمبودىهاى باطن‌شان رنج مىبرند و در واقع احساس حقارت مىكنند ، براى اين‌كه حقارت باطنى خود را تسكين دهند ، با مردم خود دشمنى مىكنند ، مزدور خارجىها مىشوند . اين بزدلان در ظاهر چيزهايى را به مردم مىگويند كه واقعيت ندارد ؛ ولى اعتقاد قلبى به هيچ‌كدام آن‌ها ندارند ، اين‌عده نه دين دارند و نه دنيا ! نه عزت نفسانى دارند و نه موقعيت اجتماعى ، انسان‌هاى منافق در بين مردم جاى پا ندارند و مردم از آنان متنفر و بيزار هستند ؛ زيرا آنان هميشه در تاريكى زندگى مىكنند ، هم به دين مردم ضرر مىرسانند و هم به دنياى مردم . كار منافقين در مدينه همين بود كه عليه اسلام شايعه پراگنى كنند ، روحيه مسلمانان را ضعيف نمايد تا زمينه را براى تسلط دشمنان اسلام فراهم نمايند . دسته سوم مسلمانانىكه با پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم يك جا آمده بودند ، وقتىكه شنيدند كه يك‌نفر آنان توسط مشركين كشته شده ، فوراً در زير درخت جمع شدند و به پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم بيعت