بيعت با خدا « إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً » كسانىكه با تو بيعت مىكنند ( در حقيقت ) تنها با خدا بيعت مىنمايند ، و دست خدا بالاى دست آن‌هاست ، پس هركس پيمان‌شكنى كند ، تنها به زيان خود پيمان شكسته است ؛ و آن‌كس كه نسبت به عهدى كه با خدا بسته وفا كند ، به‌زودى پاداش عظيمى به او خواهد داد . اين بيعت‌كه در زير درختى در حديبيه صورت گرفت ، بنام بيعت رضوان نيز معروف است . همان‌گونه كه قبلا اشاره كردم ، بعد از اين‌كه به حديبيه خبر رسيد كه عثمان راكشتند ! پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم خيلى ناراحت شد ؛ زيرا در آن‌زمان نيز سفير يا فرستاده مصونيت داشت ، كسى سفير را نمىكشت ، حتى در موقع جنگ هم كسى به سفير كارى نداشت و تازه او را احترام هم مىكردند . با شنيدن خبر قتل عثمان ، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم سخت ناراحت شد و در زير درختى آمد ، وقتى مردم ديدند كه پيغمبر ناراحت است ، صحابه همه نزد پيغمبر آمدند و عرض كردند ، يا رسول الله ما دوباره با تو بيعت مىكنيم و تعهد مىسپاريم كه تا پاىجان از تو حمايت كنيم . قرآن مجيد به همين مناسبت ياد آورى مىنمايد و مىفرمايد : « إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ » رسول من ! كسانىكه با تو بيعت كردند ، مثل اين است كه با خداى خود بيعت كرده‌اند . بيعت ، از ماده " بيع " است ، بيع در عربى ، يعنى فروختن ، در زبان عرب به فروشنده " بايع و به خريدار مشترى مىگويد ، در ميان عرب رايج بود كه مشترى و بايع بعد از خريد و فروش به‌همديگر دست مىدادند . در بيعت نيز