مورد نظر قرآن مسلماً غير از اين سه فرضيه است . دليل دوم : تسبيح به اين سه معنى هميشه براى موجودات ثابت است در حالى كه قرآن تسبيح بعضى از اشياء را به صبح و عصر موقّت ميداند ( دقت كنيد ) . 5 . بيان علم و قدرت و احاطه مطلقه خداوند خداوند متعال مى فرمايد : « ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ واحِدَةٍ » ( لقمان / 28 ) نيست آفريدن شما و نه بر انگيختن شما ( در قيامت ) مگر مانند خلقت و حشر كردن يك فرد ، يعنى كثرت نفوس در قدرت مطلقه و يا علم نافذ او تأثيرى ندارد ، زيرا قدرت و علم او لايتناهى مى باشد ، پس نبايد از زنده گردانيدن تمام نفوس انسان در روز قيامت استبعاد شود . « أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى بَلى إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » ( احقاف / 33 ) آيا ندانستند آن خداى كه آسمانها و زمين را آفريده و خسته نگشت در آفريدن آنها ، قادر است بر زنده كردن مردگان آرى او بر هرچيز توانا است .