ب ) « يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ » ( جمعه / 1 ) تسبيح مىكند از براى خداوند چيزى كه در آسمانها و زمين است ( يعنى تمام موجودات آسمانى و زمينى ) خداوندى كه مالك و حاكم است و از هر عيب و نقصى مبرا ، و عزيز و حكيم است ! ج ) « هُوَ اللَّهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى يُسَبِّحُ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ » ( حشر / 24 ) او خداوندى است خالق ، آفريننده‌اى بىسابقه ، و صورتگر ( بىنظير ) ؛ براى او نامهاى نيك است ؛ آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح او مىگويند ؛ و او عزيز و حكيم است ! د ) « تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ » ( اسراء / 44 ) تسبيح مىكند از براى خداوند آسمانها و زمين و كسانى كه در آسمانها و زمين مى باشند . ه ) « وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ » ( رعد / 13 ) تسبيح مىكند رعد ( صداى معروف آسمانى ) با اشتغال به حمد خداوند . و ) « أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الطَّيْرُ