در قرون وسطى هم كسى خيال نمى كرد كه در كرات بالا موجودات زنده و عاقل زندگى كنند ، ولى قرآن ( 14 ) قرن قبل اين موضوع را به مردم اعلام نمود « 1 » . و اما رفتن انسان به كرات ديگر يا بالعكس در تصور كسى هم نمى گذشت ، و روى قواعد هيأت بطلميوسى اين امر ممكن نبود ، لكن قرآن ارتباط انسانهاى زمين و موجودات عاقل ساير كرات را خواه در زمين و خواه در آسمان ممكن بلكه قطعى دانسته ، و مسافرت فضائى كه در عصر ما رايج شد فرموده قرآن را كاملًا به جهان اثبات كرد و تجربيات علمى آمدن آسمانى ها را به زمين و عكس آن را امر ممكن مىداند .

--> ( 1 ) - بايد گفت كه اين موجودات اگر بخواهيم آنها را هم انسان بناميم - بفواصل يأس آورى از مادور اند ، نزديكترين ستاره اى كه احتمال حيات در آن مى رود 000 / 000 / 400 / 071 / 399 كيلو متر از ما فاصله دارد ( مجله اطلاعات هفته گى شماره ( 1500 ) منتشره تهران )