آن را مى بيند ، و هيچ كسى نمى پندارد كوهها ساكن است ، بلكه به گفته قرآن كوهها از هم پاشيده به شكل گرد و غبار در مى آيد « وَ بُسَّتِ الْجِبالُ بَسًّا * فَكانَتْ هَباءً مُنْبَثًّا » ( واقعه / 5 و 6 ) پس مسلماً آيه متقدمه ، ناظر به وضع كنونى است ، و در همين شرايط فعلى است ، كه حركت زمين وكوهها را حس نمى كنيم و آنها را جامد مى پنداريم ، و قرآن مى فرمايد حقيقت امر بر خلاف مشاهدات شما است و كوهها مانند ابر ، گذرا مى باشند . دليل دوم : جمله « صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ » كه مى رساند آيه مربوط به قيامت نيست زيرا آن روز ، روز خرابى منظومه شمسى است نه روز إتقان صنع ، چنانچه آيات زيادى بر برهم خوردن اوضاع عالم در آن وقت دلالت دارد در حالى كه آيه فوق از إتقان و با حكمت بودن صنعت خداوند صحبت مىكند . دليل سوم : آخر آيه است كه مى فرمايد : « إِنَّهُ خَبِيرٌ بِما تَفْعَلُونَ » خداوند به آنچه به جا مى آوريد آگاه است و اين جمله تقريباً صريح است كه آيه مربوط به همين دنيا است و الّا مى گفت ( خداوند به آنچه به جا آورده بوديد آگاه است ) نه اين كه به جا مى آوريد .