بشناسيم و از او تشكر نموده تواضع و خضوع و تأدّب خود را به حضرت ( او ) اظهار داريم ، تا آرامش باطنى خود را باز يابيم . رابعاً : ميدانيم كه هدف انسان در زندگى مادى او تحصيل آرامش فكرى و اطمينان خاطر است . تجربه حاصله از جريانات گذشته و اوضاع اجتماعى فعلى بطور قطعى حكم مىكند كه وسايل مادى وتجملات ظاهرى نمى تواند كمبود باطنى انسان را جبران نمايد ، و او را آسوده خاطر سازد ، بلكه برعكس بهر اندازه سطح ماديات بالاتر رود به همان نسبت درجه مشكلات بالا مى رود و اضطراب درونى وكمبود باطنى افزايش مى يابد . تنها سطح اتكاء وجدان و آرامش ضمير ، ايمان به خداوند و پناه بردن به اوست ، راستى مضمون اين آيه قرآنى عين حقيقت است كه تجربه انسانى در طول قرون گذشته و بالاخص در قرن بيست آن را لمس و درك نموده . خداوند متعال مى فرمايد : « أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ » رعد / 28 آگاه باشيد كه به ياد خداوند دلها ( ارواح ) آرامش پيدا مى كنند .