الشيخ محمد آصف المحسني
129
قرآن يا سند اسلام (فارسى)
تَكُنْ لِلْخائِنِينَ خَصِيماً » ( نساء / 105 ) همانا ما نازل كرديم بر تو قرآن را به حق تا حكومت و قضاوت كنى ميان مردم به آن طريقى كه خدا برايت نشان داده ( نه بفكر و رأى خود زيرا براى تو اختيار مخالفت قرآن نيست چون تو فقط بنده مأمور و موظفى ) و به طرفدارى مردمان خيانتكار ( باكسى هر چند كافر و دشمن تو باشد ) خصومت مكن ، ( و در همه موارد از عدالت پيروى كن ) . خواننده گرامى ، در تمام قرآن موردى پيدا نمى شود كه پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم از طرف خود چيزى را حلال و حرام نموده باشد ، تماماً از طرف خداوند معيّن شده ، اگر قرآن از مجعولات خود پيامبر مى بود - به هر اندازه محافظه كارى و دقّت - حتماً در بعضى از موارد آن به مقتضاى طبع انسانى خود تشريع و تقنين پارهاى از احكام را به خود نسبت ميداد چه اين مطلب پوشيده نيست كه حكم رانى و استقلال و گفتن « من چنان مى گويم من چنين لازم ميدانم ، من چنان فرمان مىدهم من . . . من . . . و . . . » خيلى لذت دارد ، و كيست كه از نفسيات خود در زمان زمام دارى مطلق خود صرف نظر كند ؟