« قُلْ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ لا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ » ( انعام / 50 ) رسول من به مردم بگو كه من ادعاء نمى كنم قدرت خداوندى دارم و از پيش خود علم به غيب دارم مگر اين كه خداوند مرا مطّلع كند و نمى گويم كه من فرشته ام ، تنها وظيفه و كار من پيروى امر خداوند است آنچه وحى مىشود به آن عمل مى كنم و هرچه است از طرف خداوند است . « قُلْ إِنِّي لا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً » ( جن / 21 و 22 ) بگو كه من نمى توانم به شما ضرر و نفعى برسانم بلكه هر گزكسى نيست كه مرا از اراده خداوند پناه دهد و براى من جز خدا ديگر پناه گاهى نيست ( من خودم در كار خود عاجزم و هرچه خدا بخواهد همان گونه در باره من اجرا مىشود پس كجا قدرت نفع و ضرر به ديگرى را دارم ) . « قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لا ضَرًّا إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ وَ لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَ ما مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ » ( اعراف / 188 ) بگو كه من مالك نفع و ضرر خود