اعتراف مىكند : « بين مسلمان و غير مسلمان مسلَّم است كتابى كه محمد صلى الله عليه و آله و سلم آورده عقل ها را در برابر خود مغلوب ساخت و تاكنون كسى نتوانسته است مانند آن بياورد و سبك اين كتاب با تمام سبكهاى معمول عرب مخالف است تاجايى كه اگر يك آيه قرآن در ميان سخنان ديگر واقع شود مانند ستاره درخشان كه در شب تاريك بدرخشد امتياز دارد » . يك داستان تاريخى ديگر عبدالكريم بن ابى العوجا و ابوشاكر ديصانى و عبدالله بن المقفع و عبدالملك بصرى كه چهارتن از مشاهير ملحدين و مخالفين اسلام و از معاريف ادب و بلاغت بودند سالى در مكه مكرَّمه در موسم حج از سرّ ترقّى اسلام و نفوذ آن در دلهاى مردم سخن گفتند تا بالاخره همه اقرار كردند كه سرّ پيشرفت اسلام همان قرآن است و بس ، و چه بهتر كه ماهم كتابى مثل قرآن تدوين كنيم و به اين وسيله خط بطلان بردين اسلام بكشيم زيرا تحدّى پيغمبر مربوط به تمام زمان ها بوده و به زمان معيّنى اختصاص ندارد و هنوز ديرنشده .