بفرماييد آن وقت متوجه مىشويد كه با گفتار قرآن هيچ مناسبت ندارد حتى يك موضوع و يك مطلب كه هم در قرآن باشد و هم در سنت ولى سبك گفتار و تعبير آن دو ، اصلًا با هم شباهتى ندارد . آيا شما اين امتياز صحبت قرآن را چه توجيهى جز وحى بودن آن مى نماييد ، خود قرآن هم شايد به همين نكته توجه مردم را جلب كرده كه بالحن قاطع عام كه هم شامل سبك بديع و هم شامل ساير جهت اعجازى اين كتاب عزيز مىشود ، چنين مى گويد : « قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً » ( اسراء / 88 ) بگو اگر انس و جن اجتماع كنند تا بياورند كتابى مانند اين قرآن ، نمى توانند چنين كارى كنند هر چند كه به كمك همديگر بشتابند . تمام مردم دنيا را تا روز قيامت به مبارزه طلب مىكند و صراحتاً از همه آنان ولو با كمال همكارى و هم فكرى شان سلب قدرت آوردن مثل قرآن رامى نمايد . در اين 14 قرن كسى نتوانسته در ميدان مبارزه قران قدم بگذارد و مانند آن كتابى بياورد .