فايده پنجم : حدوث عالم و انفجار بزرگ فلاسفه و متكلمين در حدوث زمانى ( مسبوقيت به عدم فكى واقعى و غير مجامع ) و قدم زمانى عالم اختلاف كرده‌اند ، ظاهرا دانشمندان دينى ، جهان مادى را حادث مىدانند ، ولى فلاسفه بقدم عالم قايلند . جمعى هم ارواح انسانى و هم اجسام آسمانى و كره زمين و كوهها و بالاخره جهان مادى به استثناى حوادث روزمره را قديم مىدانند و اين موضوع به شكل عقلى مستدل و مفصل در اواخر جزء اول صراط الحق مذكور است . و جمعى از صاحب‌نظران مادى نيز جهان مادى را ازلى و قديم پنداشته‌اند ، ليكن از نظر علوم تجربى دو دليل بر حدوث جهان مادى دلالت مىكند ، كه جمع ديگر از دانشمندان مادى به آن قايلند . 1 - قانون دوم ترموديناميك به پخش حرارت اجسام قايل است . و چنانچه خورشيد منظومه شمسى ما و ساير خورشيدها و ستاره‌ها قديم و ازلى مىبودند ، ميليونها سال قبل بايد حرارت آنها تمام مى شد . حالا كه حرارت آنها بدرجه بسيار بلند باقى است پس جهان حادث بوده و نه قديم ، در داخل زمين ما حرارت به حد وفور وجود