مىفرمايد : إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا . . . ( النساء ، 150 ) ؛ آنانيكه به خدا و رسولان او كافر مىشوند و مى خواهند كه بين خدا و رسولان او جدايى بيندازند و مىگويند ببعضى ايمان مىآوريم و به پاره‌اى كفر مىورزيم و مىخواهند بين اينها راهى را اختيار كنند . مسلمان اگر بخواهد بدين خود وفادار بماند بايد همه دستورات قرآن را بپذيرد و احكام رسول اكرم ( ص ) را به هيچ بهانه‌اى رد نكند و بداند كه اطاعت از رسول خدا اطاعت از خود خداوند است . بدترين وسوسه مهلك اينست كه قسمتى از دستورات قرآن و يا رسول خدا را به بهانه كهنه شدن رد كنيم و به همين سادگى از دين خدا خارج شويم . تعدد قرائات در متون اسلامى ، بهانه‌اى براى كوبيدن دين به نام دين است هر كس هر نظر غير دينى داشته باشد بنام قرائت جديد از دين آن را بدون قواعد لغوى و ظهورات لفظى و قراين عقل نظرى و عملى به قرآن و حديث نسبت مىدهد و بخاطر آن نصوص دينى را تاويل مىبرد و بدين طريق ، دين را از محتوايش خالى مىكند و همانند جمعى از مدعيان تصوف ، دين را به وسيله تأويلات افسانه‌اى و خرافى ( تعدد قرائات امروزى ) ويران مىسازد . بلى عقل يكى از دلايل