لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ . شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ . إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ . ثالثا ؛ آياتى كه قرآن و كتاب را از لوح محفوظ مىداند : 1 - وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ 2 . إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ و آياتى كه به عنوان عموم يا اطلاق دلالت دارد كه آيات قرآن در لوح محفوظ ثبت است . 3 - وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى اگر در قرآن مجيد آيه ديگرى در محل بحث نمىبود ، همين آيه مباركه كفايت مىكرد ؛ زيرا آيه صريح است كه نطق پيامبر وحى است كه بسوى او وحى شده است ، قائلين به اينكه الفاظ قرآن از خود پيامبر است كه حسب برداشت شخصى خود بيان داشته ، بايد صراحت آيه را زير و رو كنند كه هيچ مسلمانى چنين جرئتى نمىتواند . . 4 - هذا كِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ ؛ اين نوشته ما است كه بر شما به حق نطق مىكند . مىبينيد كه نطق را به نوشته خود نسبت مىدهد . 5 - آيات بسيارى كه نسبت قول و گفتن را به خدا نسبت مىدهد . 6 - آياتى كه مىگويد كسى مانند قرآن يا يك سوره آن را آورده نمىتواند . بنابر اين كه قرآن به معناى قرائت شده باشد . 7 - إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ .