فاصله بين هسته اتم و الكترون‌هاى آن از روى تناسب ، به اندازه فاصله خورشيد و سيارات است . اين فاصله درون اتم جزء ماده است و ما نمىتوانيم بگوييم ، فاصله‌اى كه در داخل اتمها بين هسته و الكترون‌ها است جزء ماده نيست ؟ ! و همچنين فاصله‌اى كه بين زمين و خورشيد و زهره و خورشيد و غيره وجود دارد جزء ماده است ، زيرا كه نيروى جاذبه از آن مىگذرد و نيروى جاذبه از ماده و ماده از نيروى جاذبه جدا نيست . و روى اين نظريه حتى تفاوت بين انرژى و ماده از بين رفته و هر دو يكى دانسته شده ، چون تصريح مىشود كه نيروى جاذبه ، ماده است ، ماده و نيروى جاذبه با هم فرق ندارند . در اينكه از قرن هجدم ميلادى دانشمندان متوجه شده بودند كه ماده و انرژى دو شكل هستند و از يك چيز ، ترديد وجود ندارد ، ولى خواص هر يك را غير از خواص ديگرى مىدانستند . در فزيك جديد تعريف ماده و انرژى طورى مشكل شده كه نمىتوان گفت ماده چيست و انرژى چه مىباشد ؟ تا آغاز قرن بيستم مىتوانستند بگويند كه ماده عبارت است از انرژى متراكم و انرژى عبارت است از ماده مواج ، ولى اكنون اين تعريف كافى نيست و اما اينكه بگوييم مكان وجود ندارد ، و هر چه است ماده است ، هنوز از مرحله تئورى خارج نشده و داراى قانون علمى نگرديده است . « 1 »

--> ( 1 ) - مغز متفكر جهان شيعه ، ص 277 و 278 .