4 - از راه تكريم و عزت و علو مقام انسانى و جانشينى او در زمين ، از جانب خدا و برترى او بر اكثر مخلوقات و از اينكه روح و بدن او ( تقويم ) در نيكوترين وجه آفريده شده و از اينكه او يك موجود شصت و هفتاد ساله نيست و حيات جاودانى دارد و سرنوشت او در آن جهان به ابديت متصل است و او براى تكامل آفريده شده و آسمانها مسخر اوست ، به او اعتماد بنفس مىدهد و او را بسوى تربيت انسانى و دورى از هوسهاى حيوانى وا مىدارد و انسانيت او را به مكارم اخلاق تقويت مىكند و او را بسوى كسب علم و كمال بوسيله انتخاب خود او سوق مىدهد . 5 - از راه تهديد به عذاب جهنم ، از معاصى و مظالم و پستيها بسوى عدالت اجتماعى و عبادت آفريدگار و خدمت به هم‌نوعان ترغيب مىنمايد . در حقيقت تطميع و تهديد دين ، دو عامل بسيار مهم براى تربيت و برقرارى نظام عمومى انسانها است كه هيچ بديلى ندارد . 6 - بعثت انبياى گرامى كه افراد جا رسيده و كامل و دلسوز و خير خواه و داراى علم و بردبارى و مقاومت هستند ، يكى ديگر از بركات دين است كه براى تشويق انسان به استقامت در راه حق ، صورت گرفته است . ولى اين سه راه ( فلسفه ، علم و دين ) كه همه با آثار متفاوت خود انسانها را بسوى آفريدگارشان سوق مىدهند ، تا كنون