فايده يازدهم : يك معماى بزرگ از نظر قرآن عبادت انسان و جن براى خداوند ، علت غايى آفرينش آنان است و از نظر اعتبار عقلى با ملاحظه آيات قرآن و سيره پيامبر عظيم الشان اسلام ، دين براى دنيا و عقباى مكلفين بسيار ارزش دارد . حضرت آدم اگر اولين انسان بود ، اولين نبى خداوند نيز بود ، تا مردم از تكامل باز نمانند . و چرا دين اهميت نداشته باشد كه سرنوشت ابدى انسان يا در نعمتهاى بهشتى دائمى و يا آتش دائمى جهنم رقم مىخورد . و تمام انبياء براى هدايت بشر آمده‌اند و رنجهاى فراوانى را در اين راه متحمل شده‌اند و حتى جمعى از آنان جان خود را براى آن از دست داده‌اند . ولى در تبليغ دين و هدايت انسانها عنايت كافى صورت نگرفته است ، حتى انبياء نتوانسته‌اند كه دين را به همه انسانهاى معاصر خود برسانند و حجت بر آنان تمام نشده است . بالاتر اينكه حضرت عيسى و حضرت موسى عليهما السلام تنها بر بنى اسرائيل مبعوث شده‌اند ، بلكه ابراهيم و نوح عليه السلام نيز بر همه انسانها مبعوث نگرديده اند . انبيا غالبا از صنف طبقه فقير و مستضعف جامعه بوده ، كه نتوانسته‌اند انسانهاى عصر خود را به دين ملتزم سازند . مهم‌تر اينكه غرايز انسانى طورى آفريده شده كه با تدين به شرايع آسمانى سازگارى نداشته و ندارد . و نيز در موقع نسخ هر شريعت بواسطه شريعت بعدى ، عنايتى به اثبات دين