اصناف گوناگون آنان بقبولانند مسلما اوضاع زندگانى آنان در صحنه بين المللى تغيير مىكند « 1 » . در سال 1357 مسلمانان ايرانى پس از ساليان زياد درد و رنج و حيله گريهاى استعمار و مستكبرين ملحد با اتكاى بخويشتن و سياست نه شرقى و نه غربى خواستند نظام اسلامى را دركشورشان برقرار سازند كه توانستند و سپس براى بثمر رساندن آن درين چند سال سرسختانه كوشيده‌اند و نتايجى بدست آورده اند . و در همان سال هنگامى كه ظلمت كمونيزم كشور اسلامى افغانستان را فرا گرفت و ابرهاى سياى آن از سر حدات شمالى به فضاى روشن شهرها و قصبات آن منطقه سرازير شد . چه كسى گمان مىكرد مردم مستضعف و بلارسيده آن ديار مشعل جهان اسلام را در سنگر مقدم جهاد بين المللى اسلامى بدست گيرند ؟ بلى مسلمانان افغانى خود را نباختند و به خودى خويش اعتماد

--> ( 1 ) - امروز در حوزه علميه قم شايد بيشتر از 1300 تن محصل علوم افغانى و صدها تن پاكستانى و هندى و غيره وجود دارد ولى متأسفانه يا بدبختانه شماره افرادى كه بدرجه اجتهاد يا اقلا بدرجه تسلط خوبى بر عقايد و معارف اسلامى و فروع فقهى رسيده باشد بسيار اندك است ، چرا ؟ آيا افغانيها و پاكستانىها و غيرهما استعداد مقام اجتهاد را ندارند ؟ گمان نمىرود عاقلى پيدا شود كه بگويد نه ، اگر دقت كافى شود شايد علت عمده اين پسمانى را در ضعف اعتماد بنفس يابيد . اينان وصول بدرجه اجتهاد مطلق و مقامات عاليه علمى را براى خود غير ميسور و يا غير ممكن مىدانند و لذا كمتر براى رسيدن به آن همت مىگمارند و استعداد خود را تضييع مىكنند و اما اينكه چرا اين عزيزان به اين حالت گرفتار شده‌اند مطلبى است كه تحليل آن از غرض اين كتاب خارج است . « واللّه الهادى و الموفق »