از كتاب حزقيال اصحاح سى و هشتم تورات آمده است : خطاب كلام رب به من شد اى فرزند آدم روى خود را متوجه جوج سرزمين ماجوج رئيس روش ماشك و نو بال كن و نبوت خود را اعلام بدار . تا آخر كلام طويل تورات . طباطبايى از كلمات تورات استفاده كرده است كه ماجوج ( ياجوج و ماجوج ) امتى يا امتهاى عظيم بوده‌اند و در قسمت هاى بالاى شمال آسيا مى زيسته‌اند و مردمان جنگجو و غارت گر بوده‌اند . او در صفحه 526 « 1 » از بعضى مورخين نقل كرده كه ياجوج و ماجوج ( ياگوگ و ماگوگ ) امت هايى بوده‌اند كه در قسمت شمالى آسيا از تبت چين گرفته تا اقيانوس منجمد شمالى و از ناحيه غرب تا بلاد تركستان زندگى مىكردند و اين قول را از كتاب فاكهة الخلفا و تهذيب الاخلاق ابن مسكويه و رسائل اخوان الصفا نقل كرده‌اند . در سوره كهف آيه 96 مى فرمايد : حَتَّى إِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ . الأنبياء 96 . و ما بعد آن ظاهر مىشد بيرون آمدن ياجوج و ماجوج و خروج آنان از هر بلندى به سرعت از علامات قيامت است ( دقت كنيد ) . نفخ صور در همين زمين وَ تَرَكْنا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْناهُمْ جَمْعاً . الكهف : 99 . سياق اين آيه دلالت يا اشعار دارد كه دميدن دوم در صور در همين كره زمين است همانند نفخ و دميدن اول ، نه در كره حساب كه اسم آن را ساهره گذاشته‌ايم . دسته‌اى ترازوى ميزان ندارند « قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا ، الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ

--> ( 1 ) ترجمه الميزان به فارسى ج 3 ، ص 524 .