شاعر : حافظ ، ابو المؤيد ، ابو محمد ، موفق ( 1 ) بن احمد بن ( 2 ) ابى سعيد اسحاق بن مؤيد مكى حنفى ، معروف به « اخطب خوارزم » . فقيهى دانشور ، حافظى مشهور ، صاحب حديثى با اسناد فراوان ، خطيبى پرآوازه ، آگاه از سيره و تاريخ ، شاعر ، اديب ، خطبه‌ها انشاء كرد ، سروده هايش ثبت دفاتر آمده است . حموى ، در معجم الادباء ، ضمن شرح حال ابو العلاء همدانى ( 3 ) ، به عنوان حافظ از او نام برده و صفدى در « الوافى بالوفيات » او را ثنا گفته و تقى فارسى در « عقد الثمين فى تاريخ البلد الامين » از او ياد كرده . و نيز ، قفطى در « اخبار نحاة » ، سيوطى در « بغية الوعاة » ص 401 ، محمد عبد الحى در « فوائد البهيه » ص 39 ، سيد خونسارى در « روضات الجنات » ص 21 و جرجى زيدان در تاريخ آداب اللغة العربية ج 3 ص 60 و صاحب « معجم المطبوعات » ص 1817 بنقل از جواهر المضية در اول كتاب ، ضمن مناقب ابى حنيفة . اين معاجم ، يكسره از تفصيل اساتيد و شاگردان : مشايخ و تلامذهء او ، و نيز نام كتابهاى نفيس او خالى است ، ما در تمام اين نواحى بحث كرده و از كتابهاى خود مؤلف و كتب اجازات استفاده كرده‌ايم . مشايخ ، اساتيد روايت : 1 - حافظ ، نجم الدين ، عمر بن محمد بن احمد ، نسفى ، درگذشتهء 537 خدمت او دانش اندوخته و حديث فرا گرفته . 2 - ابوالقاسم ، جار اللَّه ، محمود بن عمر زمخشرى در گذشتهء 538 ، ادبيات را نزد او خوانده و حديث هم فرا گرفته . 3 - ابو الفتح ، عبد الملك بن ابى القاسم بن ابى سهل ، كروخى ( 4 ) ، هروى ،

--> ( 1 ) در فوائد البهيه ( موفق الدين احمد بن محمد ) آمده و آن تصحيف است ، شاعر نامش را در سروده‌هاى خود موفق ، ياد كرده ، چنان كه بيايد ، در مصادر قديمه همچنين است . ( 2 ) در عقد الثمين ( موفق بن احمد بن محمد ) ثبت شده . ( 3 ) حافظ حسن عطار مقرى در گذشته 569 . ( 4 ) بفتح كاف ، منسوب به كروخ شهركى در نواحى هراة .