قرن ششم 49 غديريهء قاضى جليس درگذشته 561 1 دعاه لو شك البين داع فأسمعا و أودع جسمى سقمه حين و دّعا و لم يبق فى قلبى لصبرى موضعا و قد سار طوع النأى و البعد موضعا أجنّ اذا ما الليل جنّ كآبة و ابدى اذا ما الصّبح أزمع أدمعا و ما انقدت طوعا للهوى قبل هذه و قد كنت ألوى عنه لينا و أخدعا - فرياد رحيل برآمد كه بشتابيد . و داعم گفت و رفت ، درد و بلايش بجانم ماند . - دل تنگم را ذره‌اى جاى صبر و تحمل نبود ، از اين رو همراه كاروان با سر و جان رفت . - اينك با غم و اندوه بتاريكى شب پناه برم ، صبحگاهان كه نقاب از رخ بركشد ، اشك نهانم بر ملا سازم . - پيش از اين ، اين چنين ، اسير عشق نمىگشتم : گاهى رخ برمىتافتم ، گاهى راه فريب مىگرفتم . * تا آنجا كه گويد : تصاممت عن داعى الصّبابة و الصّبى و لبيّت داعى آل أحمد اذ دعا عشوت بافكارى الى ضوء علمهم فصادفت منه منهج الحقّ مهيعا علقت بهم فليلح فى ذاك من لحى تولَّيتهم فلينع ذلك من نعا