السيد محمد حسين الطهراني

48

رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى)

حضرت فرمودند : « كسى كه براى خدا دوست داشته باشد هر كس يا هر چيزى را كه مورد محبّت خداست ، و مبغوض بدارد هر كس يا هر چيزى را كه مورد بغض خداست ، و در راه خدا بذل و اعطاء بنمايد ؛ چنين مردى از افرادى است كه ايمان او به سرحدّ كمال رسيده است . » و سعيد أعرج از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام حديث مىكند كه : قَالَ عَلَيْهِ السَّلَامُ : مِنْ أَوْثَقِ عُرَى الْإيمَانِ أَنْ تُحِبَّ فِى اللَهِ وَ تُبْغِضَ فِى اللَهِ وَ تُعْطِىَ فِى اللَهِ وَ تَمْنَعَ فِى اللَهِ . « 1 » « حضرت صادق فرمودند كه : از محكمترين دستاويزهاى ايمان آن است كه دوست داشته باشى هر چه را كه خدا او را دوست دارد ، و دشمن داشته باشى هر چه را كه خدا دشمن دارد ، و عطا كنى در راه خدا هر چه را كه

--> قالَ رَسولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيهِ وَ ءَالِهِ وَسَلَّمَ : لا تَدْخُلونَ الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنوا ، وَ لا تُؤْمِنونَ حَتَّى تَحَآبُّوا . أوَ لا أدُلُّكُمْ عَلَى شَىْءٍ إذا فَعَلتُموهُ تَحَابَبْتُمْ ؟ أفْشُوا السَّلامَ بَينَكُمْ . وَ قالَ صَلَّى اللَهُ عَلَيهِ وَءَالِهِ وَ سَلَّمَ : الدّينُ النَّصيحَةُ . قُلْنا : لِمَن ؟ قالَ : لِلَّهِ وَلِكِتابِهِ وَ لِرَسولِهِ وَ لِأئمَّةِ الْمُسْلِمينَ وَ لِعامَّتِهِمْ ، وَ الَّذى نَفْسى بِيَدِهِ لا يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُحِبَّ لِأخيهِ ما يُحِبُّ لِنَفْسِهِ . « و رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود : تا ايمان نياوريد داخل بهشت نمىشويد ، و تا يكديگر را دوست نداشته باشيد ايمان نمىآوريد . آيا شما را دلالت نكنم بر چيزى كه هر گاه آن را بجاى آوريد دوستدار يكديگر خواهيد شد ؟ سلام را در ميان خود منتشر نموده و به همگان سلام كنيد . و نيز آن حضرت صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود : دين ، نصيحت و إخلاص و محبّت است . پرسيديم : براى چه كسى ؟ فرمود : براى خداوند و كتاب او و پيامبر او و ائمّهء مسلمين و براى عموم مسلمانان ؛ قسم به كسى كه جانم در قبضهء قدرت اوست ! هيچ بنده‌اى ايمان نمىآورد ، تا وقتى كه هر چه را براى خود دوست ميدارد براى برادر دينى خود نيز دوست بدارد . » ] ( 1 ) - « اصول كافى » ج 2 ، ص 125