در « روضهء كافى » مرحوم كلينى از علىّ بن إبراهيم ، از پدرش ، از علىّ بن أسباط ، از أئمّه عليهم السّلام در ضمن پندها و مواعظ حضرت بارى جلّ و علا به حضرت عيسى بن مريم عليهما السّلام روايت مىكند كه : يَا عِيسَى أُوصِيكَ وَصِيَّةَ المُتَحَنِّنِ عَلَيْكَ بِالرَّحْمَةِ حَتَّى حَقَّتْ لَكَ مِنِّى الْوِلَايَةُ بِتَحَرِّيكَ مِنِّى الْمَسَرَّةَ . « 1 » « اى عيسى مانند شخصى كه از روى محبّت و ترحّم و شفقت در مقام اندرز و پند و نصيحت تو در آيد ، تو را وصيّت ميكنم ، تا آنكه قوّهء طلب در تو زياد گردد و در جستجوى رضا و محبّت من درآئى ؛ و در اين حال ولايت من در وجود تو حكمفرما خواهد شد و به تمام صفات و اسماء من متّصف خواهى گشت . » دين مقدّس اسلام كه خاتم اديان است و از نقطهء نظر روابط روحى و طبيعى كاملترين نظامات و دستورات را متكفّل است نيز ميزان صحّت و سلامت أعمال را بر معيار محبّت اندازه‌گيرى كرده است ، و سريع‌ترين راه را براى وصول به مقام انسانيّت و توحيد در جلوى راه بشر قرار داده است ؛ و آن محبّت به رسول خدا و أقارب آن حضرت است . مقصود از أقارب أفرادى هستند كه به مقام طهارت مطلق در آمده ، و طهارت در جان و روح و خيال و نفس و عقل و در سرّ و سويداى آنان رسوخ نموده ، از تمام شوائب شرك بر آمده ، و در هيچ موطنى از مواطن نفس آنان غير از خدا و آثار و صفات او چيزى را نتوان يافت ؛ أفرادى هستند كه در هر حال چشم از عوالم كوتاه و ظلمانى طبيعت برداشته و به جمال أبديّت دوخته‌اند ؛ افرادى هستند كه حكومت شهوت و غضب و خيال در وجود آنها مفهومى ندارد ، پيوسته به حيات عقل زنده و به نور خدا منوّر و به مقام بلوغ و

--> ( 1 ) - « روضهء كافى » طبع دوّم دار الكتب الإسلاميّة ، ص 131