نَادَى : يَا عِبَادَ اللَهِ ! إِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَ رَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ؛ وَ أَعُوذُ بِرَبِّى وَ رَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ . « 1 » « حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام در اينحال فرمود : نه سوگند به خدا ! چون ذليلان دست ذلّت به شما ندهم ! و مانند بردگان بار ظلم و ستم شما را به دوش نمىكشم ! و پس از آن فرمود : اى بندگان خدا ! من پناه مىبرم به پروردگار خودم و پروردگار شما از اينكه مرا سنگباران كنيد ! من پناه مىبرم به پروردگارم و پروردگار شما از هر متكبّرى كه بروز پاداش و

--> كه ما نموديم بهتر است كه « من مانند بردگان تمكين نمىكنم و بار ستم شما را به دوش نمىكشم » . ( 1 ) اين خطبه را مفيد در « إرشاد » از ص 253 تا ص 255 آورده است . و محدّث قمّى در « نفس المهموم » از ص 144 تا ص 146 ، و خوارزمى در « مقتل » در ج 1 ، ص 253 ، و سيّد عبد الرّزّاق مقرّم در « مقتل » از ص 254 تا ص 257 از طبرى ج 6 ، ص 242 ، و از « مقتل » محمّد بن أبى طالب ، و از « مثير الاحزان » ابن نما ص 26 آورده است . و شيخ طبرسى در « إعلام الورى » از ص 237 تا 238 ، و در « ملحقات إحقاق الحقّ » ج 11 ، ص 615 و 616 ، و از ابن كثير در « البداية و النّهاية » ج 8 ، ص 178 طبع مصر ، و در ص 621 و 622 ، از شيبانى ، و ابن أثير در « كامل » ج 3 ، ص 287 ، طبع منيريّه مصر آورده است .