درباره من و برادرم فرمود : هَذَانِ سَيِّدَا شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّة . « اين دو نفر دو سيّد و آقاى جوانان بهشتند . » ؟ پس اگر مرا در اين گفتار تصديق داريد و بدانيد كه من راست مىگويم ؛ و سوگند به خدا از وقتى كه دانسته‌ام خداوند دروغگو را دشمنِ مبغوض شمرده است ، سخن دروغى را بر زبان نياورده‌ام ( از كشتن من صرف نظر كنيد ) ! و اگر گفتار مرا باور نداريد و اين كلام را تكذيب مىكنيد ، اينك در ميان شما كسى هست كه شما را خبر دهد ! از جابربن عبد الله أنصارى و أبو سعيد خُدرى و سَهْل بن سَعد ساعدىّ و زيد بن أرقَم و أنس بن مالك سؤال كنيد ! آنان به شما خبر مىدهند كه رسول خدا دربارهء من و برادرم چنين فرموده است . آيا اين معنى مانع و حاجز از ريختن خون من نمىشود ؟ شمر گفت : آن كسى كه بفهمد تو چه مىگوئى ، خدا را بر يك جانب عبادت كرده است ! حبيب بن مظاهر در پاسخ شمر گفت : سوگند به خدا كه من مىبينم تو را كه خدا را بر هفتاد جانب ( از شكّ و شبهه ) عبادت مىكنى ! خداوند بر دل تو مُهر زده است . ( و ديگر ياراى فهم و ادراك ندارد . )