السيد محمد حسين الطهراني

49

لمعات الحسين (ع) (فارسى)

« حضرت در پاسخ حرّ فرمود : آيا از مرگ مرا مىترسانى ؟ ! و آيا اگر مرا بكشيد ديگر مشكل شما حلّ مىشود ؟ ! « 1 » من همان كلامى را مىگويم كه برادر أوسىِ ما به پسر عموى خود گفت در وقتى كه مىخواست براى نصرتِ رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم برود ؛ و پسر عمويش او را مىترسانيد و مىگفت : كجا

--> ( 1 ) بهتر است اينطور ترجمه شود : « و آيا اگر مرا بكشيد ، از پديده‌ها و عواقب ناپسند آن رها مىشويد ؟ ! » ما در طبع اوّل كتاب عبارت وَ هَلْ يَعْدو بِكُمُ الْخَطْبُ إن تَقْتُلونى را به اين عبارت ترجمه كرديم كه : « و آيا اگر مرا بكشيد ، ديگر مرگ از شما ميگذرد ؟ » و در طبع دوّم حروفى همينطور كه در متن مشاهده مىشود ترجمه كرديم كه : « و آيا اگر مرا بكشيد ، ديگر مشكل شما حلّ مىشود ؟ ! » و اينك مىبينيم : اگر با عبارت : « و آيا اگر مرا بكشيد ، از پديده‌ها و عواقب ناپسند آن رهامى شويد ؟ ! » ترجمه شود بهتر و سليس‌تر است . زيرا كه خَطْب را غالباً در أمر مكروه و ناگوار استعمال مىكنند . و عَدَا يَعْدو به معنى تجاوز است ، و معنى آن لازم است . و در اينجا بايد گفت : باء در بِكُمْ براى تعديه است ، و در اين صورت معنى چنين مىشود كه : و آيا اگر مرا بكشيد ، عواقب وخيم و مكروه آن شما را عبور مىدهد و ميگذراند ؟ ! يا نه بلكه در آن نتائج و عواقب مكروه و لوازم ناپسنديده آن گير مىكنيد و مىمانيد و نمىتوانيد از آن عبور كنيد ؟ ! يعنى مشكلات و توابع آن دامنگيرتان خواهد شد !