ستمكاران را جز ملالت و خستگى و كسالت نمىنگرم . » در كتاب « تحف العقول » پس از ذكر اين جملات از خطبه ، اين جمله را نيز افزوده است كه حضرت فرمودند : إنَّ النَّاسَ عَبِيدُ الدُّنْيَا ، وَالدِّينُ لَعْقٌ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ ، يَحُوطُونَهُ مَا دَرَّتْ مَعَايِشُهُمْ ؛ فَإذَا مُحِّصُوا بِالْبَلآءِ قَلَّ الدَّيَّانُونَ . « 1 » « مردم بندگان دنيا هستند ، و دين چون آب دهانيست كه بر روى زبانهاى آنان جارى است ، و تا جائى كه معيشت‌هاى آنان فراوان است ، متعهّد و حافظ دين هستند ؛ امّا زمانيكه به بلايا و مشكلات آزمايش شوند ، دينداران حقيقى به شماره اندك خواهند بود . » و در اين حال زُهَير بن القَين و نافِع بن هِلال و بُرَير بن خُضَير هر يك جداگانه برخاستند و مراتب تأييد و تثبيت خود را به آن حضرت ابراز داشتند .

--> ( 1 ) « تحف العقول » ص 245 ؛ و « مقتل خوارزمى » ص 237