فَلَمْ يَبْقَ مِنْهَا إلَّا صُبَابَة كَصُبَابَة الإنَآءِ ، وَ خَسِيسُ عَيْشٍ كَالْمَرْعَى الْوَبِيلِ . أَلَا تَرَوْنَ أَنَّ الْحَقَّ لَا يُعْمَلُ بِهِ ، وَ أَنَّ الْبَاطِلَ لَايُتَنَاهَى عَنْهُ ! ؟ لِيَرْغَبِ الْمُؤْمِنُ فِى لِقَآءِ اللَهِ مُحِقًّا ؛ فَإنِّى لَا أَرَى الْمَوْتَ إلَّا سَعَادَة ، وَ لَا الْحَيَوة مَعَ الظَّالِمِينَ إلَّا بَرَمًا . « 1 »

--> ( 1 ) اين خطبه را بزرگان و اعاظم حديث و تاريخ از شيعه و سنّى نقل كرده‌اند از جمله : ابن طاووس در « لهوف » ص 69 ؛ و محدّث قمّى در « نفس المهموم » ص 116 ؛ و علىّ بن عيسى اربلى در « كشف الغمّة » ص 185 ، و ابن شعبه حرّانى در كتاب « تحف العقول » ص 245 ، و مجلسى در « بحار الانوار » ج 78 ، ص 116 و 117 از طبع حروفى ، از « تحف العقول » ؛ و در « ملحقات إحقاق الحقّ » ج 11 ، ص 596 ، از علّامه معاصر توفيق أبو علم در كتاب « أهل البيت » ص 438 ، و نيز در « ملحقات إحقاق الحقّ » در همين جلد در ص 605 ، از محمّد بن جَرير طبرى در « تاريخ الامم و الملوك » ( ج 4 ، ص 305 ، طبع مطبعه استقامت در مصر ) و نيز از ابن عبد ربّه اندلسى در « عِقد الفريد » ( ج 2 ، ص 218 ، طبع مطبعه شرقيّه در مصر ) و نيز از طبرانى در كتاب « المعجم الكبير » ( ص 146 خطّى ) و نيز از أبو نعيم اصفهانى در « حلية الاوليآء » ( ج 2 ، ص 39 ، طبع مطبعه سعادت در مصر ) و از علّامه خوارزمى در « مقتل » ( ج 2 ، طبع نجف اشرف ) و نيز از ابن عساكر دمشقى در « تاريخ دمشق » بنا بر آنچه در منتخب اين تاريخ در ج 4 ، ص 333 ، مطبعه روضة الشّام ذكر شده است . و نيز از ذهبى در « تاريخ إسلام » ( ج 2 ، ص 345 ، طبع مصر ) و نيز از ذهبى در « سير أعلام النُّبلآء » ( ج 3 ، ص 209 ، طبع مصر ) و نيز از