وَ إنْ تَكُنِ الأَمْوَالُ لِلتَّرْكِ جَمْعُهَا * فَمَا بَالُ مَتْرُوكٍ بِهِ الْمَرْءُ يَبْخَلُ « 1 » « و اگر چنين است كه دنيا نفيس به شمار مىآيد ، پس بايد دانست كه آخرت كه خانه ثواب و مُزد الهى است ، بس بلندپايه‌تر و شريف‌تر است . و اگر چنين است كه بدن‌هاى آدميان براى مرگ آفريده و انشاء شده است ، پس بايد دانست كه كشته شدن با شمشير در راه خدا بسى برتر است . و اگر چنين است كه روزيهاى خلائق به مقدار معيّن تقسيم گرديده است ، پس بايد دانست كه كمتر حريص بودن مردم در كسب روزى ، جميل‌تر و نيكوتر است . و اگر چنين است كه نتيجه اندوختن اموال ، ترك نمودن آنهاست ، پس چيزى كه متروك خواهد شد چه ارزشى دارد كه آدمى بدان بخل ورزد . » و بسيارى از ارباب مقاتل گفته‌اند كه چون آن حضرت در روز عاشورا رَجز مىخواند و شمشير مىزد ، در ضمن رجز خود بدين اشعار تكيه مىجست ؛ مانند

--> ( 1 ) « كشف الغمّة » ص 183 و 184