گويا من مىبينم كه بند بند مرا گرگان بيابان بين نَواويس و كربلا از هم جدا مىسازند ، و از من شكمبه‌هاى تهى خود را پر مىكنند و انبانهاى گرسنه خود را سرشار مىنمايند . فرارگاهى نيست از روزيكه در قلم تقدير گذشته است . رضاى خدا رضاى ما اهل بيت است ؛ بر امتحانات و بلاهاى او شكيبائى مىنمائيم ، و او اجر و مزد شكيبايان را بطور اتمّ و اكمل به ما عنايت خواهد نمود . از رسول خدا ، قرابتش كه به منزله پودِ جامه با اصل و ريشه آن حضرت بستگى دارد جدا نمىشود . و در بهشت برين گرداگرد او جمع مىشوند ، و بدانها چشم رسول خدا تر و تازه مىگردد ، و براى آنها وعده رسول خدا تحقّق مىپذيرد . ( وعده‌اى كه خداوند به رسول خدا داده است براى اقربايش منجّز و محقّق مىگردد . ) پس كسى كه در ميان ماست ، و حاضر است جان خود را ايثار كند ، و خون دل خود را فدا كند ، و براى لقاى خدا نفس خود را آماده نموده است ؛ با ما كوچ كند كه من در صبحگاهان عازم رحيل