خروج من براى اصلاح امّت جدّم محمّد صلّى الله عليه و آله مىباشد . من مىخواهم امر به معروف نمايم ، و نهى از منكر كنم ؛ و به سيره و سنّت جدّم ، و آئين و روش پدرم علىّ بن أبى طالب عليه السّلام رفتار كنم . پس هر كه مرا بپذيرد و به قبولِ حقّ قبول كند ، پس خداوند سزاوارتر است به حقّ . و هر كه مرا در اين امر ردّ كند و قبول ننمايد ، پس من صبر و شكيبائى پيشه مىگيرم ، تا آنكه خداوند ميان من و ميان اين جماعت ، حكم به حقّ فرمايد ؛ و اوست كه از ميان حكم كنندگان مورد اختيار است . و اين وصيّت من است به تو اى برادر ! و تأييد و توفيق من نيست مگر از جانب خدا ؛ بر او توكّل كردم ، و به سوى او بازگشت مىنمايم . و سلام بر تو و بر هر كه از هدايت پيروى نمايد . و هيچ جنبش و حركتى نيست ، و هيچ قوّه و قدرتى نيست ؛ مگر به خداوند بلند مرتبه و بزرگ . » مواعظ حضرت سيّد الشّهداء در تحريض و تشويق بر كارهاى پسنديده و از جمله خطبه‌هاى آن حضرت است كه علىّ بن