الْعَلِىِّ الْعَظِيمِ . « 1 » « بسم الله الرّحمن الرّحيم . اينست آن وصيّتى كه حسين بن‌علىّ بن أبى طالب به برادرش : محمّد كه معروف به ابن حنفيّه است مىنمايد : حقّاً حسين بن علىّ گواهى مىدهد كه هيچ معبودى جز خداوند نيست ؛ اوست يگانه كه انباز و شريك ندارد . و بدرستيكه محمّد صلّى الله عليه و آله ، بنده او و فرستاده اوست كه به حقّ از جانب حقّ آمده است . و اينكه بهشت و جهنّم حقّ است ، و ساعت قيامت فرا مىرسد و در آن شكّى نيست . و اينكه خداوند تمام كسانى را كه در قبرها هستند بر مىانگيزاند . من خروج نكردم از براى تفريح و تفرّج ؛ و نه از براى استكبار و بلندمنشى ، و نه از براى فساد و خرابى ، و نه از براى ظلم و ستم و بيدادگرى ! بلكه

--> ( 1 ) اين وصيّت را محدّث قمّى در « نفس المهموم » ص 45 ، از علّامهء مجلسى در « بحار الأنوار » از محمّد بن أبى طالب موسوى آورده . و نيز در « ملحقات إحقاق الحقّ » ج 11 ، ص 602 ، از خوارزمى در كتاب « مقتل الحسين » ج 1 ، ص 188 طبع نجف آورده است . و در « مقتل علّامهء خوارزمى » ج 1 ، ص 188 موجود است .