دين تو را ببينيم ، و در بلاد و شهرهاى تو صَلاح و اصلاح ظاهر سازيم ؛ و تا اينكه ستمديدگان از بندگانت در امن و امان بسر برند ، و به واجباتِ تو و سنّت‌هاى تو و احكام تو رفتار گردد . پس هان اى مردم ! اگر شما ما را يارى ندهيد و از درِ انصاف با ما در نيائيد ؛ اين حاكمان جائر و ستمكار بر شما چيره مىگردند ، و قواى خود را عليه شما به كار مىبندند ، و در خاموش نمودن نور پيغمبرتان مىكوشند . و خدا براى ما كافى است ، و بر او توكّل مىنمائيم ، و به سوى او باز مىگرديم ، و به سوى اوست همهء بازگشت‌ها . » وصيّت حضرت به محمّد بن حنفيّه و در وقتى كه آن حضرت مىخواستند از مدينه منوّره به مكّه مكرّمه حركت كنند ، وصيّت نامه‌اى نوشته و آن را به خاتم خود ممهور نمودند ؛ و سپس آن را پيچيده و به برادر خود محمّد بن حنفيّه تسليم نمودند . و پس از آن با او وداع نموده و در جوف شب سوّم شعبان سنه شصت هجرى با جميع اهل بيت خود به سمت مكّه رهسپار شدند . و آن وصيّت چنين است :