وَ عَمِلُوا فِى إطْفَآءِ نُورِ نَبِيِّكُمْ ؛ وَ حَسْبُنَا اللهُ ، وَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْنَا ، وَ إلَيْهِ أَنَبْنَا ، وَ إلَيْهِ الْمَصِيرُ . « 1 » « بار پروردگارا ! حقّاً تو مىدانى كه آنچه از ما تحقّق يافته ( از ميل به قيام و اقدام و امر به معروف و نهى از منكر و نصرت مظلومان و سركوبى ظالمان ) به جهت ميل و رغبت رسيدن به سلطنت و قدرت مفاخرت انگيز و مبارات‌آميز نبوده است ؛ و نه از جهت درخواست زياديهاى اموال و حُطام دنيا ! بلكه به علّت آنست كه نشانه‌ها و علامت هاى

--> و از طرفى تصرّف در عبارت صاحب كتاب غلط است ، لهذا با همين لفظ طبع نموديم . سپس بطور قطع و يقين از شواهد و قرائن معلوم شد كه : اصل عبارت فإنْ لَم تنصرونا بوده است ، بعداً نسخه نويسان نون را به لام متّصل نموده ، فإنْلَم تنصرونا نوشته‌اند ؛ و چون اين گونه كتابت معهود نبوده است نسخه نويسان بعدى تصوّر كرده‌اند در اصل فإنّكم تنصرونا بوده است ، لهذا سركشى بر روى لام قرار داده و آن را به صورت كاف در آورده‌اند ؛ و بدين ترتيب در سير تحريفات و تصحيفات كتابتى اين گونه تغيير حاصل شده است . بنابراين عبارت اصل بدون ترديد فإن لم تنصرونا مىباشد - انتهى پيام جناب آقاى غفّارى . و چون اين پاسخ مورد قبول و امضاى حقير واقع شد ، در طبع مجدّد آن كه به شكل حروفى تحقّق يافت به صورت فإن لم تنصرونا ضبط و به همينگونه ترجمه شده است ( 1 ) « تُحف العقول » ص 239 ، از طبع حروفى