روى به دنيا آورده ، و در آستان معصيت اعتكاف نموده‌اند ؛ و با تكاهل و سستى ، سازش و آشتى كرده‌اند . جوان آنها بداخلاق ، و پير آنها گنهكار ، و عالم آنان منافق ، و قارى قرآن آنها اهل غشّ و آلودگى است . كوچكان به بزرگان وقعى ننهاده و آنان را محترم نمىشمارند ، و اغنياء و ثروتمندان امور فقرا را تكفّل نمىنمايند . » از اين دو امام هُمام با آنكه علاوه بر طول مدّت حياتشان ، تنها مدّت امامت و ولايت هر يك از آنها در حدود ده سال به طول انجاميد و طبعاً بايد هزاران روايت و حديث و خطبه و موعظه در تفسير قرآن و غير آن در دست باشد ؛ بيش از يكى دو حديث در فقه و چند حديث در تفسير نرسيده است ، و خُطَب و مواعظ و كلمات آنان نيز در نهايت اختصار و ايجاز و قلّت است . با آنكه از بازرگانان حديث چون أبو هُرَيره و غير او هزاران حديث مجعول و كاذب كه مضمون آن حكايت از تطابق با سياست وقت مىكند ، كتب و دفاتر و تاريخ را پُركرده است . معلوم است با وجود آن تاريكى و ابهام و فشار ، يا اصولًا كمتر به آن بزرگواران مراجعه مىنموده و از درياى