« اى پيغمبر ! در وقتى كه زنان مؤمنه به سوى تو آيند ، براى آنكه با تو بيعت كنند ، بر اينكه بهيچوجه و در هيچ چيزى براى خداوند شريك قرار ندهند ، و دزدى ننمايند ، و زنا نكنند ، و اولاد خودشان را نكشند ، و بچّه‌اى را كه از ديگرى آبستن شده‌اند و زائيده‌اند به شوهر فعلى خود نسبت ندهند ، و در هر امر نيك و پسنديدهاى كه تو بديشان امر نمودى معصيتت را بجا نياورند ؛ در اين صورت با آنان بيعت كن ، و از خداوند برايشان غفران و آمرزش را بطلب ؛ زيرا كه خداوند آمرزنده و مهربان است . » و همچنين زشتى و وقاحت اين كار به حدّى است كه در بسيارى از آيات قرآن از آن به عمل فاحشه و فحشاء تعبير شده است . درباره حضرت يوسف كه به زندان رفت و حاضر براى زنا با زُلَيخا زن عزيز مصر نشد ميگويد : كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِينَ . « 1 » « اينچنين است اى پيامبر ! ما اراده نموديم تا زشتى و پليدى گناه را از او دور گردانيم ؛ بدرستيكه او از بندگان وارسته ما مىباشد . » وَ اللَّاتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ . « 2 » « و آن زنانى از شما كه كار فاحشه انجام ميدهند ( زنا مينمايند ) ، بر كار ايشان بايد چهار گواه از خود بياوريد . » وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها قُلْ إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ . « 3 » « و چون مشركين فاحشه‌اى را انجام دهند ( زنا كنند ) ميگويند : ما پدران

--> ( 1 ) ذيل آيه 24 ، از سوره 12 : يوسف ( 2 ) صدر آيه 15 ، از سوره 4 : النّسآء ( 3 ) آيه 28 ، از سوره 7 : الاعراف