در اينكه فطرت انسانى حكمى است كه با الهام طبيعت تكوين مييابد ، فرموده‌اند : 4 - آزادى انسان كه موهبتى طبيعى است ، در حدود هدايت طبيعت مىباشد . و البتّه هدايت طبيعت بسته به تجهيزاتى است كه ساختمان نوعى داراى آنها مىباشد ؛ و از اين روى هدايت طبيعت ( احكام فطرى ) بكارهائى كه با أشكال و تركيبات جهازات بدنى وفق ميدهد ، محدود خواهد بود . مثلًا از اين راه ما هيچگاه تمايل جنسى را كه از غير طريق زناشوئى انجام ميگيرد ( مرد با مرد ، زن با زن ، زن و مرد از غير طريق زناشوئى ، انسان با غير انسان ، انسان با خود ، تناسل از غير طريق ازدواج ) تجويز نخواهيم نمود . مثلًا تربيت اشتراكى نوزادان و الغاء نسبت و وراثت و ابطال نژاد و . . . را تحسين نخواهيم كرد ، زيرا ساختمان مربوط به ازدواج و تربيت با اين قضايا وفق نميدهد . « 1 » ردّ فتواى مشهور مالكيّه ، به آياتى است كه دربارهء قوم لوط وارد شده است از اين بيان واضح مىشود كه : كسانى كه وطى غلام را مباح شمرده‌اند ، همچون مالكيّه طبق رأى رئيسشان مالك بن أنَس چقدر بخطا رفته ، و هم از جهت سنّت تكوين و فطرت ، و هم از جهت حكم كتاب و شريعت در ورطه مهلكه غوطه ور شده اند ! يكى از اصدقاى از احبّه و اعزّه دوستان ، از علماء اعلام كه فعلًا حيات دارند ميفرمودند : من در مدينه منوّره با بعضى از مشايخ مالكيّه راجع به اين موضوع يعنى وطى با غلام مذاكره كردم . او گفت : آيه شريفه : وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ * إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ *

--> ( 1 ) « اصول فلسفه و روش رئاليسم » طبع اوّل ، ناشر : شيخ محمّد آخوندى ، ج 2 ، ص 199 و 200