جهت و يا جهات متعدّدى كه باشد ، مَلكى و يا ملائكه‌اى گماشته شده‌اند و آن ملائكه وظيفه‌اى و شأنى ندارند مگر اجراء امر الهى را در مجراى آن و اثبات و تقرير آن را در مستقرّ آن ، همانطور كه فرموده است : لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ . « 1 » « از گفتار خدا پيشى نميگيرند ؛ و آنها به امر خدا عمل مينمايند . » و ثانياً : فرشتگان در آنچه خداوند به آنان امر نموده است خدا را معصيت نميكنند . پس آنان داراى نفسانيّت مستقلّى كه داراى اراده و اختيار مستقلّ باشند و چيزى را بخواهند كه خدا نخواسته است ، نميباشند . بنابراين ، ملائكه داراى استقلال در عمل نيستند . و در امرى كه خداوند به ايشان واگذار نموده است هيچگونه تغيير و تصرّفى ، چه به تحريف و جابجا كردن و چه به زيادى و چه به كمى و نقصان ، نمينمايند . خدا ميگويد : لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ . « 2 » « ملائكه در آنچه را كه خداوند به آنها فرمان داده است مخالفت نمينمايند ؛ و بدانچه امر شده‌اند رفتار ميكنند . » و ثالثاً : ملائكه با آنكه از جهت كثرت بسيارند ولى از جهت مرتبت و بلندى و پستى داراى مراتب متفاوتى ميباشند ؛ بعضى بر بالاى بعضى و برخى پائين برخى ، بعضى فرمانده و مطاع و بعضى فرمانبر و مطيع هستند . فرمانده آنها به امر خدا امر مىكند و آن امر را به مأمور مىرساند و فرمانبر نيز مأمور به امر خدا و مطيع اوست ؛ در ايشان ابداً شائبه أنانيّت و نفسانيّت نيست . چنان كه ميگويد : وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ . « 3 »

--> ( 1 ) آيه 27 ، از سوره 21 : الانبيآء ( 2 ) ذيل آيه 6 ، از سوره 66 : التّحريم ( 3 ) آيه 164 ، از سوره 37 : الصّآفّات