[ آيات آفاقيّه در « وَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ » ] 1 - فرودآمد به سوى بدن تو از بالاترين محلّ و عالىترين مقام ، كبوتر ورقاء روح تو كه داراى مقامى بس عزيز و محلّى بس رفيع است . 2 - آن لطيفهء روح از ديدگان هر عارف و آشنائى پنهان است ؛ و عجب در اينست كه او چهرهء خود را به نقاب نپوشانده است ، بلكه دائما پرده از رخ برافكنده و در مرأى و منظر عامّه خود را هويدا ساخته است . از جملهء آيات مجيد قرآن كريم كه دعوت به تذكّر و تنبّه در موجودات آفاقيّه مىدهد و حقّا بايد آن را نيز از معجزات آن شمرد ، اين آيه است : [ خداوند تمام مخلوقات را جفت آفريده است ] وَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ . « 1 » « و از هر چيزى ما دو جفت آفريديم به اميد آنكه شما متذكّر شويد ؛ و خداى خود را از اين راه بيابيد . » اين آيه صراحت دارد بر آنكه : هر چيزى را كه پروردگار تعالى خلق نموده است جفت آفريده است ؛ و چيزى كه تك باشد خداوند آن را خلق نكرده است . و از عموميّتى كه از آيه استفاده مىشود بدست مىآيد كه : اين جفت بودن اختصاص به حيوانات و انسان ندارد ؛ بلكه در نباتات و جمادات نيز خلقت بطور زوج مىباشد . و اين با نظر سطحى و عادى مشكل بود ، زيرا مثلا جفت بودن در باران و برف و ابر و صاعقه و باد و سنگ و كلوخ و جواهرات معدنى معنائى نداشت . فلهذا بعضى از مفسّرين خود را به آيه واقعهء در سورهء يس راضى كرده بودند كه مىفرمايد : ما از چيزهائى را هم كه شما نمىدانيد جفت قرار داديم :

--> - آورده است ؛ و همچنين دكتر ذبيح الله صفا در ص 116 و 117 از كتاب « جشن نامهء ابن سينا » جلد اوّل ذكر نموده است . ( 1 ) آيه 49 ، از سورهء 51 : الذّاريات