[ مردم نسبت به قرآن ، چهار دسته هستند ] مثل المؤمن الّذى يقرأ القرءان كمثل الأترجّة : ريحها طيّب و طعمها طيّب . و مثل المؤمن الّذى لا يقرأ القرءان كمثل التّمرة : طعمها طيّب و لا ريح لها . و مثل الفاجر الّذى يقرأ القرءان كمثل الرّيحانة : ريحها طيّب و طعمها مرّ . و مثل الفاجر الّذى لا يقرأ القرءان مثل الحنظلة : طعمها مرّ و ريحها منتنة . « مثل مؤمنى كه قرآن را مىخواند ، مثل ترنج است كه هم بويش و هم طعمش نيكو و پاكيزه است . و مثل مؤمنى كه قرآن را نمىخواند ، مثل خرماست كه مزه‌اش خوب است امّا بو ندارد . و مثل فاجرى كه قرآن را مىخواند مثل گلى است كه بويش نيكوست و مزه‌اش تلخ است . و مثل فاجرى كه قرآن را نمىخواند مثل حنظل است كه مزه‌اش تلخ و بويش عفن است . » « 1 »

--> ( 1 ) مضمون اين روايت را در « اصول كافى » ج 2 ، كتاب فضل القرآن ، ص 604 ، روايت 6 ، با سند متّصل خود از ابان بن تغلب از حضرت صادق عليه السّلام بدين گونه روايت كرده است كه : مردم چهار دسته هستند . گفتم : فدايت شوم ، آنها كيستند ؟ حضرت فرمود : مردى كه به او ايمان داده شده ولى قرآن داده نشده است ، و مردى كه به او قرآن داده شده و ايمان داده نشده است ، و مردى كه به او قرآن و ايمان هر دو داده شده است ، و مردى كه به او نه ايمان و نه قرآن هيچيك داده نشده است . من گفتم : فدايت شوم ، حال اين دسته‌ها را براى من بيان كن ! حضرت فرمود : أمّا الّذى أوتى الإيمان و لم يؤت القرءان فمثله كمثل التّمرة : طعمها حلو و لا ريح لها . و أمّا الّذى أوتى القرءان و لم يؤت الإيمان فمثله كمثل الآس : ريحها طيّب و طعمها مرّ . و أمّا من أوتى القرءان و الإيمان فمثله كمثل الاترجّة : ريحها طيّب و طعمها طيّب . و أمّا الّذى لم يؤت الإيمان و لا القرءان فمثله كمثل الحنظلة : طعمها مرّ و لا ريح لها . « امّا آن‌كس كه به وى ايمان داده شده و قرآن داده نشده است مثل او مثل خرما است كه مزه‌اش شيرين است و بو ندارد ؛ و أمّا آن‌كس كه به وى قرآن داده شده و ايمان داده نشده است مثل مورد است كه بويش خوب است و مزه‌اش تلخ است ؛ و امّا