« بگو : اوست خداوند يگانه . » متشابه قرآن : آياتى است كه دلالتشان بر معناى حقيقى نياز به تأويل دارد . مثل آيه شريفهء : وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ * إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ . « 1 » « چهره‌هائى در آن روز ، با طراوت و بشّاش است ؛ كه به سوى پروردگارشان نظر اندوخته‌اند . » مجمل قرآن : آياتى است كه نياز به تفسير دارد . مثل اقامهء نماز كه رسول خدا كيفيّت آن را بيان فرمود ، و گفت : صلّوا كما رأيتمونى أصلّى . « 2 » « نماز بخوانيد بدان طور كه ديديد من نماز خواندم ! » و امّا اصل تكليف در قرآن مجمل است ؛ مثل أَقِيمُوا الصَّلاةَ . * « نماز را بپاىداريد ! » مبيّن قرآن : آياتى است كه بدون تفسير معناى خود را مىرساند ؛ مثل آيه فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ . « 3 » « پس بدانكه : تحقيقا معبودى غير از خدا نيست . » و آيه شريفهء : وَ لِيَعْلَمُوا أَنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ . « 4 » « و بايد بدانند كه : فقط اوست كه معبود يگانه است . » مأخوذ الميثاق علمه فى القرءان : يعنى چيزى كه حتما بايد انسان بداند ، و اگر نداند مورد مؤاخذه قرار مىگيرد ؛ مثل آيات توحيد و احكام :

--> ( 1 ) - آيه 22 و 23 ، از سورهء 75 : القيامة ( 2 ) - « جواهر » طبع حروفى ، ج 9 ، ص 334 ، در كتاب صلاة ، مبحث قرائت ؛ و در تعليقه آورده است كه : اين روايت در « صحيح بخارى » ج 1 ، ص 124 و 125 موجود است . ( 3 ) - صدر آيه 19 ، از سورهء 47 : محمّد ( 4 ) - قسمتى از آيه 52 ، از سورهء 14 : إبراهيم