حال آنها خواهد شد . همچون شمس و قمر كه پيوسته در آسمان حركت مىكنند ؛ و هر نقطه‌اى از زمين را كه بدان برسند ، نور مىدهند . و اختصاص به مكان معيّن ندارند ؛ همچنين قرآن چون خورشيد و ماه با هركس در هر زمان و در هر مكان ( از زمان قرآن ، و يا قبل از آن ، تا روز قيامت ، و در هر نقطه از نقاط كرهء زمين : شمالى جنوبى ، شرقى غربى استوائى ، قارّهء جديد و قارّهء قديم ، زن و مرد ، سياه و سپيد ) مواجه با آن كسى كه مىباشد ، به او حكم و نور مىدهد ؛ و سپس مىگذرد ؛ و نور و حكم خود را متوجّه أفراد ديگرى كه بعدا به وجود مىآيند ، مىنمايد ، و هكذا . و روى اين معنى ، داستان‌ها و قصصى كه در قرآن مجيد آمده است ، و شرح حال پيغمبرى و يا امّت وى را بيان مىكند ، أبدا اختصاص به آنها نداشته ؛ بلكه شامل يكايك حال أفراد قبل از آن پيامبر ، و أفراد بعد از آن پيامبر خواهد شد . ما براى توضيح اين مطلب ، ناچاريم از بيان يك أمر مهمّى كه تذكّر آن ضرورت دارد . و آن اينست كه : ما مىدانيم : در قرآن كريم ، داستانهاى بسيارى آمده است . داستان آدم ، و حوّا ، و شيطان ، و خروج از بهشت ، و توبهء آدم ، و موعظهء خداوند به آدم و سجدهء فرشتگان ، و تمرّد شيطان ، و داستان نوح ، و اندرز او با مردم ، و مخالفت آنان ، و نصيحت به فرزند ، و تمرّد وى ، و طوفان ، و گرفتار غرقاب شدن همگى غير از نوح و متابعان ؛ و داستان لوط ، و معصيت قومش ، و داستان شعيب ، و صالح ، و داستان حضرت موسى ، و عيسى ، و إبراهيم ، و همچنين داستانهاى مختلف ديگر از قصّهء أبابيل و ابرهه ، و ذو القرنين ، و سليمان ، و بلقيس ، و داود ، و محاكمه نزد وى ، و داستان يوسف و زليخا ، و يعقوب و سلطنت مصر ، و سجدهء برادران ، و داستان اسماعيل ، و توطّن در مكّه پس از هجرت از أرض أقدس ؛ و نيز بسيارى ديگر كه ذكر يكايك آنها به طول مىانجامد . و ما مأموريم به خواندن و قرائت و تلاوت اين آيات و اين قصص و حكايات . در نمازها مىخوانيم ؛ و نماز ما بدون خواندن قدرى از قرآن كه از جمله همين قصص است ؛ مقبول نيست .