وَ مَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا بَعِيداً . « 1 » ( و كسى كه به خداوند ، و فرشتگان او ، و كتب او ، و رسل او ، و روز قيامت ، كفر آورد ؛ پس حقّا به گمى و گمراهى دورى در افتاده است . ) وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً . « 2 » ( و كسى كه سرپيچى از خدا و رسولش نمايد ، پس حقّا در گمى و گمراهى آشكارى واقع شده است . ) إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدى . « 3 » ( حقّا پروردگار تو : او داناتر است به كسى كه از راهش گمراه مىشود ؛ و او داناتر است به كسى كه راه را مىيابد . ) فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنِ اتَّبَعَ هُدايَ فَلا يَضِلُّ وَ لا يَشْقى . « 4 » ( پس اى آدم و حوّائى كه به زمين نزول نموده‌ايد ؛ اگر به سوى شما از جانب من ، هدايتى برسد ؛ هركس كه از هدايت من پيروى كند ، هيچ‌گاه گم و گمراه نمىگردد ، و بدبخت و تهىدست نخواهد شد . ) شرك به خدا ، و كفر ، و عدم إيمان به ملائكهء ملأ أعلى ، و رسولان إلهى ، و كتاب‌هاى سماوى ، و موقف قيامت ، و عصيان خدا و رسول خدا ، همه انحراف از طريق فطرت ، و به عكس اطاعت و قبول اين حقايق ، طبق فطرت و غريزهء أوّليّهء خدادادى است ، كه دين و مذهب إسلام تأييد و تسديد همان أمر فطرى و سرشت إلهى را مىكند . و امضاء و دلالتش به همان إدراك باطن و نور بصيرتى است كه بدون شائبهء هواجس نفسانى ، و آراء و أهواء شيطانى ، در نهاد إنسان ، بنا نهاده

--> ( 1 ) آيهء 136 ، از سورهء 4 : نساء . ( 2 ) آيهء 36 ، از سورهء 33 : الأحزاب . ( 3 ) آيهء 30 ، از سورهء 53 : نجم . ( 4 ) آيهء 123 ، از سورهء 20 : طه .