( و هرآينه تحقيقا ما براى ايشان كتابى آورديم كه : آن را بر كانون علم مشروح نموده و تفصيل داديم . و آن كتاب ، كتاب هدايت و رحمت است براى قومى كه ايمان مىآورند . ) و در سورهء كهف مىفرمايد : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً - قَيِّماً لِيُنْذِرَ بَأْساً شَدِيداً مِنْ لَدُنْهُ وَ يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً - ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً . « 1 » ( حمد و ستايش ، اختصاص به خداوند دارد . آنكه بر بنده‌اش كتاب را نازل نمود ؛ و در آن كتاب كجى و انحراف و اعوجاجى قرار نداد - اين كتاب قائم ، و قيّم و نگهبان ، و پاسدار و محافظ ، و داراى سيطره و استيلاى واقعى است كه : از طرف خدا منحرفان را به بأس شديد ، و سختى ناهموار بيم بدهد ، و مؤمنان را كه أعمال صالحه بجاى مىآورند ؛ بشارت بدهد كه : از براى آنان پاداش نيكوئى خواهد بود - كه در آن پاداش بطور جاودانه زيست بنمايند . ) و حتّى از اينجا به بعد ، هشدار مىدهد كسانى را كه : امور خود را بر أساس ظنّ و پندار قرار داده ، و بدون اعتماد به علم و يقين مطالبى را بيان مىكنند ؛ و عقائد خود را بر آن استوار مىدارند ، در اينجا كه مىفرمايد : وَ يُنْذِرَ الَّذِينَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً - ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَ لا لِآبائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْواهِهِمْ إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِباً . « 2 » ( و براى آنست كه : بترساند كسانى را كه مىگويند : خداوند براى خود فرزندى را گزيده است - نه ايشان خودشان در اين مطلب علمى را دارند ؛ و نه پدرانشان علمى را دارند . اين گفتار زشت و ناروائى است بزرگ كه ، از دهانشان خارج مىشود . و ايشان نمىگويند مگر دروغ را . ) در اينجا مشهود است كه : فقطّ علّت قول به فرزند داشتن خدا را چون

--> ( 1 و 2 ) - به ترتيب ، آيات 2 تا 5 ، از سورهء 18 : كهف .