يا بنى عبد المطّلب ! لأالفينّكم تخوضون دماء المسلمين خوضا تقولون قتل أمير المؤمنين . ألا لا تقتلنّ إلّا قاتلى ! انظروا إذا أنا متّ من ضربته هذه ، فاضربوه ضربة بضربة ؛ و لا يمثّل بالرّجل . فانّى سمعت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله يقول : إيّاكم و المثلة و لو بالكلب العقور « 1 » « 2 » ( اى پسران عبد المطّلب ! من شما را چنان نيابم كه در ريختن خون مسلمانان غوطه خوريد ؛ و بگوئيد : أمير المؤمنين كشته شد . آگاه باشيد : نبايد شما كسى را بكشيد ، مگر قاتل مرا ! مترصّد باشيد ! چنانچه من از اين ضربت واردهء او ، مردم فقطّ به او يك ضربه ، در مقابل ضربه‌اى كه به من زده است وارد كنيد ؛ اين مرد را مثله نكنيد ( دست و پا و چشم و گوش و بينى او را نبريد ) زيرا كه من از رسول خدا صلّى الله عليه و آله شنيدم كه مىگفت : بپرهيزيد از مثله كردن گرچه دربارهء سگ گزنده باشد ) اين عالىترين دستور قرآنى است كه فقط حقّ قصاص را مىدهد ؛ و عفو را نيز در اختيار ولىّ دم يعنى صاحب خون مىگذارد . أمير المؤمنين عليه السّلام اگر خودش شفا مىيافت ، طبق گفتار خود ، عفو مىنمود . زيرا عفو خير است ؛ لهو

--> ( 1 ) ضمن رسالهء 47 از نهج البلاغه كه وصيّت نامهء آن حضرت است ، و از طبع مصر با تعليقهء عبده ، ج 2 ، ص 77 و ص 78 . ( 2 ) در بحار الأنوار ، ج 9 از طبع كمپانى ص 663 به همين عبارت از نهج البلاغه روايت نموده است ، و در ص 660 از مناقب خوارزمى نقل كرده است . طبرى در تاريخ خود كه با تحقيق و تعليقهء محمّد أبو الفضل ابراهيم به طبع رسيده است ، در ج 5 ص 148 گويد : و قد كان علىّ نهى الحسن عن المثلة ؛ و قال : يا بنى عبد المطلب لا الفينّكم تخوضون فى دماء المسلمين تقولون : قتل أمير المؤمنين ؛ قتل أمير المؤمنين ! لا يقتلن إلّا قاتلى . انظر يا حسن ! إذا أنا متّ من ضربه هذا فاضربه ضربة بضربة ! و لا تمثّل بالرّجل فإنّى سمعت رسول الله صلّى الله عليه ( و آله ) و سلّم يقول : إيّاكم و المثلة و لؤ أنّها الكلب العقور . و عين اين حديث را ابن أثير در كامل خود ، ج 2 ص 391 ذكر نموده است .