شده است ؛ و نيز فرقان است . [ قرآن داراى مجد و عظمت و استحكام و روشنى است ] و آنچه از روايات وارده از ائمّه معصومين صلوات الله و سلامه عليهم أجمعين استفاده مىشود ، آنست كه : قرآن به مجموع آيات إلهى گفته مىشود ؛ خواه محكم باشد ؛ و خواه متشابه ؛ و فرقان به خصوص آيات محكم إطلاق مىگردد . در تفسير نور الثّقلين از اصول كافى ، از عليّ بن إبراهيم ، از پدرش از ابن سنان يا غير او ، از كسى كه وى را ذكر كرده است ، روايت مىكند كه او گفت : سألت أبا عبد الله عليه السّلام عن القرآن و الفرقان . أ هما شيئان أو شيىء واحد ؟ ! من از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم از قرآن و فرقان ، كه آيا آنها دو چيز هستند ؛ يا چيز واحدى ؟ ! فقال عليه السّلام : القرآن جملة الكتاب ؛ و الفرقان المحكم الواجب العمل به « 1 » حضرت فرمود : قرآن به تمام كتاب إلهى گويند ؛ و فرقان به خصوص محكماتى كه عمل بدانها واجب است . و همچنين در صحيفهء سجاديّه ، در دعاى ختم قرآن ، عرض مىكند : اللّهمّ إنّك أعنتنى على ختم كتابك الّذى أنزلته نورا ؛ و جعلته مهيمنا على كلّ كتاب أنزلته ؛ و فضّلته على كلّ حديث قصصته ! و فرقانا فرقت به بين حلالك و حرامك ! و قرأنا أعربت به عن شرائع أحكامك ! « 2 » ( بار پروردگارا ! حقّا تو مرا بر ختم نمودن و به پايان رسانيدن كتاب خودت ، كمك نمودى ؛ آن كتابى كه چون آن را فروفرستادى ، نور بود ؛ و آن را

--> ( 1 ) تفسير نور الثقلين ، عبد علىّ بن جمعة عروسى حويزى ، ج 1 ، ص 258 ، در ذيل آيهء كريمهء : منه آيات محكمات . و اصول كافى ، ج 2 ، ص 630 . ( 2 ) صحيفهء كاملهء سجّاديّه ، دعاى چهل و دوّم .