و اگر اين قتل خطائى مسلمان مؤمن از قومى صورت گرفت كه : ايشان دشمن شما بودند ؛ بنابراين فقطّ بايد يك بندهء مؤمن در راه خدا آزاد نمود ، ( و تسليم ديه به أهل او در اين صورت نيست . ) و اگر اين قتل در ميان قومى واقع شد كه : بين شما و بين آنها معاهده و پيمان است ؛ در اين صورت هم بايد يك ديهء كامل به قومش بپردازيد ؛ ( با آنكه دشمن شما هستند . ) و هم بايد يك بندهء مؤمن در راه خدا آزاد كنيد ! و كسى كه قدرت و تمكّن بر آزادى بندهء مؤمن نداشته باشد ؛ بايد دو ماه پى در پى روزه بگيرد . اين طريق توبه و انابه و بازگشت اوست كه خدا بدان أمر فرموده است ؛ و خداوند عليم و حكيم است . و كسى كه مسلمان مؤمنى را از روى عمد و قصد بكشد ، پس جزاى او جهنّم است كه در آن بطور خلود و جاودان مىماند ؛ و خداوند بر او غضب مىكند ؛ و لعنت مىفرستد ؛ و عذاب عظيمى را براى او مهيّا و آماده مىكند . ) مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ . « 1 » ( از همين سبب و به همين علّت ، ما بر بنى إسرائيل بطور قانون و حتم امريّه صادر كرديم كه : هركس ، كسى ديگر را بكشد ، بدون آنكه آن‌كس كسى را كشته باشد ؛ و يا در زمين فساد نموده باشد ؛ پس گويا مثل آنست كه : تمام مردم را كشته است ! و كسى كه كسى ديگر را زنده كند ، و جانى و نفسى را حيات بخشد ، پس گويا مثل آنست كه : تمام مردم را زنده كرده است ؛ و هرآينه فرستادگان از جانب ما با بيّنات و ادلّهء واضحه به سوى آنها آمدند ؛ و پس از تمام اين قضايا بسيارى از ايشان در روى زمين إسراف و زياده‌روى مىكنند . )

--> ( 1 ) آيهء 32 ، از سورهء 5 : مائده .