اوست الله . كه آفريننده و خلقت بخشنده ، و جان‌دهنده ، و صورت‌زننده ، و چهره بخشنده است . از براى اوست نيكوترين اسماء . آنچه در آسمان‌ها ، و زمين است او را تسبيح و تقديس مىكنند ؛ و اوست عزيز و حكيم . ) در اين آيات خدا را به اسم السّلام ياد كرده ، و سپس آن را داخل در أسماء الحسنى به شمار آورده است . و در دعاء وارد است : اللّهمّ أنت السّلام ، و منك السّلام ، و إليك يعود السّلام . حيّنا ربّنا منك بالسّلام الدّعاء . « 1 » ( بار پروردگارا تو سلام هستى ! و سلام از ناحيهء تست : و سلام به سوى تو برمىگردد . بار پروردگارا تحيّت ما را از جانب خودت سلام قرار بده ! ) بارى سلام اسمى از اسماء خداوند است ، و دعاى به سلام ، طلب و تقاضاى از اوست كه مرا ، و يا مخاطب مرا ، پروردگارا در عالم سلام كه اسم تست وارد كن ! و همان‌طوركه هريك از اسماى إلهى عالمى است خاصّ ، و آثار و علائم و خواصّى مختصّ به خود دارد ، اسم سلام نيز أثر و خاصيّتش ، سلامت من جميع الجهات ، و دورى از وساوس شياطين جنّ ، و إنس ، و ابالسهء تباه‌كننده ، و تاريك نماينده و نگران‌كننده ؛ و ورود در سلامت محض ، و فراغت فكر ، و آرامش خيال ، و نيل به مقام اطمينان ، و وصول به سكينهء الهيّه است كه : لازمهء توحيد و معرفت خداست . و چون ما در بحث معادشناسى ، بحث وافى در اين مورد نموده‌ايم ؛ « 2 » اينك بدين مقدار اكتفا مىشود . و در اينجا اينك به عنوان نمونه ، بعض از آيات قرآن را كه نتيجهء عمل به

--> ( 1 ) يك فقره از دعائى است كه : بعد از زيارت حضرت صاحب الزّمان ارواحنا فداه در سرداب مطهّر وارد شده است . مجلسى رضوان الله عليه در كتاب مزار بحار ، ج 22 از طبع كمپانى ص 257 از سيّد بن طاوس أعلى الله مقامه روايت نموده است . ( 2 ) معادشناسى ، از دورهء علوم و معارف اسلام ، ج 10 ، مجلس 69 ، ص 209 تا ص 220 .